Vraag hier je gratis E-book Aromatherapie aan

Een winterse gast in ons tuinhuisje

Gepubliceerd op 6 april 2020 om 07:48

In een koude winter van enkele jaren geleden ontdekten we een bijzondere gast in ons tuinhuisje, een herinnering die nog steeds een glimlach op ons gezicht tovert. Hoewel we zelden het tuinhuisje betraden gedurende de wintermaanden, besloten de kinderen op een mooie dag om het op te ruimen en overbodige spullen weg te doen.

Plotseling riep een van de kinderen naar ons dat we snel naar buiten moeten komen. Onmiddellijk dachten we dat er iets ernstigs was gebeurd. Buiten aangekomen zagen we tot onze verbazing dat het hele tuinhuisje bezaaid was met pluizige dekens. Onze gast had zich in de dekens genesteld. De deken was volledig kapotgebeten, maar het was hartverwarmend om te zien dat dit kleine wezen ons tuinhuisje als veilige schuilplaats voor de winter had gekozen.

Het was een klein diertje, op zoek naar een warm onderkomen voor de winter. Ons tuinhuisje leek hem ideaal, veilig en beschut tegen de barre weersomstandigheden. Het was echter ook een valstrik, want eenmaal binnen kon hij niet meer naar buiten. Ik voelde me schuldig over deze onbedoelde gevangenschap en besloot iets te doen om onze gast te helpen.

Ik plaatste een bakje water en kocht kattenvoer voor onze onverwachte bezoeker. Gelukkig leek hij tevreden met de voorzieningen die we boden. Desondanks lieten we de deur op een kier staan, in de hoop dat hij zijn vrijheid zou herwinnen. Maar onze gast leek liever binnen te blijven, waar het warm en veilig was.

De dagen gingen voorbij, en we genoten van de gelegenheid om onze winterse gast te observeren terwijl hij at en dronk. Zijn schattige capriolen brachten vreugde in ons hart, en we voelden ons bevoorrecht om hem te kunnen helpen tijdens zijn winterse verblijf.

Uiteindelijk brak het moment aan dat onze gestekelde vriend voelde dat het tijd was om verder te gaan. We zagen hem de straat oversteken, naar de weide aan de andere kant. Het was een minder moment, want hoewel we wisten dat hij zijn natuurlijke weg weer bewandelt, voelden we ons toch een beetje leeg nadat hij vertrok.

Zijn bezoek had een diepe indruk op ons achtergelaten. We beseften dat we een verschil hadden gemaakt in zijn leven, hoe klein het ook was. Dit besef opende ook onze ogen voor de behoeften van andere dieren die mogelijk in de buurt van ons huis beschutting zochten tijdens de winter.

Sinds die dag zijn we meer bewust geworden van de wilde dieren in onze omgeving. We hebben een aantal kleine aanpassingen gemaakt om hen te helpen, zoals het plaatsen van vogelvoeders en het aanleggen van een schuilplaats voor egels. Het is misschien niet veel, maar elke kleine daad kan een groot verschil maken voor dieren die het moeilijk hebben in barre weersomstandigheden.

Onze winterse gast heeft ons geleerd dat zelfs in de drukte van het dagelijks leven, het belangrijk is om tijd te nemen om de natuur om ons heen te observeren en te waarderen. Het zijn deze kleine momenten van verwondering en zorgzaamheid die ons eraan herinneren dat we deel uitmaken van een groter ecosysteem en dat we verantwoordelijkheid dragen voor het welzijn van alle levende wezens om ons heen.

Terwijl we terugkijken op die speciale winter, voelen we nog steeds warmte in ons hart. We koesteren de herinnering aan onze overwinterende gast en hopen dat hij gelukkig en gezond is waar hij zich nu ook bevindt. En wie weet, misschien staat ons tuinhuisje komende winter weer open voor een nieuwe onverwachte vriend.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.